Een tijdje terug had ik een oud-collega, een gepromoveerde onderzoeker bij me op bezoek met haar negenjarige dochter. Haar dochter wil later schrijfster worden. Aan tafel na het eten las ze een verhaal voor dat al indrukwekkend in elkaar zat; het had een begin en een eind. Mijn eigen verhalen bleven tot ver na die leeftijd vooral bestaan uit een begin, dus vooral dat laatste vond ik indrukwekkend.

 Ze las het helemaal voor. Toen keek ze me aan en vroeg: ‘Welk schrijfadvies zou je mij geven?’

Puberteit

‘Ik eh.’ Ik moest even slikken. Wat vertel je iemand die nog zo aan het begin nog staat van haar schrijfcarrière? Er ging van alles door mijn hoofd. Hoe was ik op die leeftijd? Wat had ik toen willen horen?

Ze bleef me verwachtingsvol aankijken. Ik kwam er niet met een grapje vanaf, ik moest met iets goeds komen.

Het belangrijkste advies zou misschien zijn dat ze niet trouw hoeft te blijven aan deze passie, tegen heug en meug, dacht ik. Je kunt het schrijven altijd een paar jaar naast je neerleggen en het dan later gewoon weer oppakken. Zo was het voor mij geweest. Tijdens mijn puberteit toen het leven echt alleen maar laveerde tussen awkward and boring, schreef ik gewoon niet. Daarna kwam ik langzaam weer wat op stoom. Dus zei ik: ‘Het heerlijke van schrijven is dat je altijd weer opnieuw kunt beginnen. Op een blanco pagina kan nog van alles gebeuren.’

Keuken

Ze knikte en keek haar moeder aan. Hier leek ze wel iets mee te kunnen. Ik haalde opgelucht adem en bracht snel de borden naar de keuken.

Een paar maanden later kreeg ik een appje van haar moeder. Ze waren samen naar huis gelopen op een middag, al kletsend stel ik me zo voor, want zo zijn die twee. Haar dochter had gezegd dat ze van plan was om thuis een tekening te gaan maken. En toen had ze gezegd: “Ik heb een wit vel papier, en daarop kan nog van alles gebeuren”.

Toen ik het appje teruglas, viel ik weer stil. Deze schrijfster had mijn advies gelijk omgezet in een waardevolle levensles. Want laten we eerlijk zijn, zo is het eigenlijk met alles. Je kunt (bijna) altijd weer opnieuw beginnen. Op een lege pagina kan er nog van alles gebeuren.